Dizi Yorumu: When the Camellia Blooms

Selamlar, selamlar! Hiçbir diziyi güncel izleyemeyen ben, bugün de 2019'un en sevilen dizilerinden birisi olan When the Camellia Blooms'u eyyorlamaya geldim sizinle. Hazırsak, let's go!

Listeme alıp sürekli izlemeye niyetlendiğim bu dizi, Hometown Cha Cha Cha ile birlikte tekrar dillerde dolaşmaya başladı. Herkesin birbirini tanıdığı küçük bir sahil kasabasında geçen bir hikayeyi konu alan iki dizi sıklıkla birbirine benzetildi. Ben de hal böyle olunca, epey övülen bu diziyi öne alıp izleme kararı aldım ve annemle hemen oturup başladık.

2019 KBS Kdrama Ödülleri'nden tam olarak 12 ayrı dalda, 2020 Baeksang Arts Ödülleri'nden ise tam olarak 4 ayrı dalda ödülle dönmüş bir yapım When The Camellia Blooms. Yayınlandığı dönemde herkesten tam not almıştı ki ben de bunda hiçbir abartılı yan göremiyorum. Güzeldi, gerçekten güzeldi.

Dizi 40 bölüm olarak geçiyor ancak, birleştirilmiş olarak 20 bölüm. Bölüm süreleri ortalama bir saat. Açıkçası ben sıkılmadım, bıkmadım da izlemekten. Çekimler, müzikler, sahneler, olay örgüsü hepsi çok zekice olduğu için her bölüm ayrı güzeldi.

Bu yazıyı aslında şimdiye kadar on kere yazıp bitirmem gerekiyordu da... Yabancı Damat batağına düştük diyelim... Nihayet bitirdim eklemeleri, atabildim.

When The Camellia Blooms
Yönetmen: Cha Young Hoon, Kang Min Kyung
Senarist: Im Sang Choon
Yayıncı: KBS2
Bölüm Sayısı: 40
Yayın Tarihleri: 18 Eylül-21 Kasım 2019

Bekar bir anne olan Dong Baek (Gong Hyo Jin), oğlu Pil Gu ile birlikte bir sahil kasabası olan Ongsan'a taşınır. Ongsan'da Camellia adında bir bar işletmeye başlayan Dong Baek, yerel halk tarafından hoş karşılanmasa da yine de işini sürdürmek ve oğluna iyi bir hayat vermek için çabalar. Memleketine tayin olan polis memuru Hwang Yong Shik (Kang Ha Neul) ile tanıştığında hayatında bir şeyler değişmeye başlar.

Yönetmenin herhangi bir işini daha önce izlemedim ancak senarist Im Sang Choon daha önce Fight For My Way'in de senaryosunu yazmış. Zaten Kang Ha Neul'ın canlandırdığı Hwang Yong Shik'i, Dong Man'a innannılmaz benzettim. Bu yönden tanıdık bir sima bulduk. 

Dizinin çekimleri ise Kuzey Gyeongsang, Pohang taraflarında yapılmış, Ongsan kurgu bir yer elbet, ancak çekim yapılan asıl yerlerin güzelliği de baki. Güney Kore'nin kırsal kasabaları güzelmiş gerçekten.

Spoiler vereceğim alt kısımlara geçmeden, izleyelim mi yoksa izlemeyelim mi diye kararsız olanlara genel bir yorum yapayım. Bence When the Camellia Blooms herkesin izlerken kendinden bir şeyler bulacağı, mutlu hissedeceği ve eğleneceği bir dizi. Çok durgun bir akışı yok, dizinin heyecan rolünü gizem hikayesiyle tamamlamışlar ve nefis karakterler yaratmışlar. O yüzden bence en azından ilk bölümüne bir göz atarak herkesin bir şans vermesi gerekeceği bir yapım olduğunu düşünüyorum.Sadece tek bir uyarı olarak; bu diziyi kategorize etmem gerekseydi romcom değil slice of life olarak kategorize ederdim o yüzden sadece romcom arayışında olanların arayacağını pek de bulamayacağını söylemeliyim. 

Dong Baek (Gong Hyo Jin)

Gong Hyo Jin'i daha önce Master's Sun'da, The Greatest Love'da ve It's Okay That's Love'da izledim. It's Okay That's Love dışında diğerlerinde de benzer karakterleri oynuyordu. Bu kadının üstüne bu roller yapıştı mı nedir? Ama seviyorum oyunculuğunu, epey doğal geliyor, sanki rol yapmıyor da yaşıyor gibi. Bu karakteri de en sevdiğim rollerinden birisi oldu.
Dong Baek hayatı boyunca şanssızlığın peşini bırakmadığı bir karakter. Annesinin onu küçükken terk etmesi üzerine yetimhanede büyüyen Dong Baek, okulda dışlanıyor, annesiz büyüyor ki zaten bu başlı başına bir acı onun için. Daha sonra hep görünmez gibi hissettiği bir ilişkisi oluyor ünlü beyzbolcu Kang Jong Ryeol'la. Bu ilişkide de yapayalnız hissettiği için en sonunda, bir bebekleri olacağını söylemeden kaçıyor ve Ongsan'a taşınıyor. Ongsan'da bir bar açıyor açmasına ama bir yandan yerel halkın söylentileriyle uğraşmak bir yandan çocuğunu büyütmek onu yoruyor, hiçbir şeye ses etmeyen birisi haline geliyor, kaderini kabulleniyor bir nevi. Bir yandan da yıllar önce karşısına çıkan katil tekrar su yüzüne çıkıyor, kızın derdi bir değil bin görüyorsunuz... Hayır bir de kadınlar da yani... Sanki çocuğunun babası yok diye Dong Baek hepsinin kocasına göz dikmiş gibi davranmalar falan, ya sizin vasıfsız, beceriksiz kocalarınızı kim napsın?!

İlk bölümlerde herkese boyun eğmesine, kimseye ses çıkaramamasına kızdım, çünkü insanlar böyle olduğun zaman tepene çıkıyorlar maalesef. Ama gün geçtikçe değişti Dong Baek, daha bir kendine güvenmeye başladı. O kendine güvenmeye başladıkça Yong Shik'in duygulanması beni benden aldı ahshaha Aslında zaten başından beri Dong Baek'e çizilen bir karakter güçlü bir karakter bence. Evet, sesini çıkarmıyor, karşı çıkmıyor belki ama sessizce katlanıyor. Bence bu da bir çeşit güç. Kendini bırakmıyor. Hani bir sahnede annesine diyordu ya "Herkesin zor hayatlar yaşadığını bilirsem belki bu kadar zorlanmam." diye. Evet zorlanıyor ama mücadeleyi bırakmıyor. En azından Pil Gu için ayakta kalmaya çalışıyor. Sadece bu durumu kabullenmesine kızdım. "Talihim yok bahtım kara, böyle hayat batsın yere" modunu bir açtı ki o ne açış... Ongsan kadınları onu sevmiyor mu? "Normaldir beni kim seviyor ki?" diyor hemen. Yong Shik'in annesi ilişkilerini onaylamıyor mu? "Eh Pil Gu benim gibi biriyle olmak istese ben de istemem." Yong Shik yorulduğunu mu söyledi? "Böyle olacağı belliydi." Dong Baek gibi güçlü bir kadının bu kurban psikolojisini kaldıramadım da, anlamlandıramadım da.

Bir de Dong Baek'e çok kızdığım bir sahne vardı. Şimdi hepinize soruyorum. Altı yıldır başınızda şakacı gibi bir bela olsa ve her adımınızda sizi takip etse, bir hafta önce sizi canlı canlı yakmaya kalkmış olsa, hiç tanımadığınız bir adamın aramasına güvenip de motorunuzu almaya terk edilmiş bir alışveriş merkezine gider misiniz? Sorudaki absürt durum o kadar açık ki. Hiçbiriniz gitmezsiniz, ben de gitmem. Ama Dong Baek gider... Ya delirtti cidden beni orada. Benim başımda şakacı gibi bir bela olsa tuvalete bile delici kesici aletle giderim, Dong Baek elini kolunu sallaya sallaya terk edilmiş bir alışveriş merkezine giriyor, bir de kaçarken asansör kullanmaya çalışıyor, hey yarabbim. Cidden kelimelerim tükendi şu an. Yani değil motorsiklet, ev falan verseler yine girmem oraya. Balık pazarında, yangının olduğu gün de aynı. Adını anons ediyorlar, paşa paşa gidiyor bir de arkasından kapıyı kapatıyor. Yani Dong Baek şakacıdan her seferinde başkalarının yardımıyla kurtuldu arkadaşlar, ona kalsa işi bitikti...

Jong Ryeol ve Dong Baek ilişkisine bir parantez açacağım şimdi. Yıllar önce Dong Baek'in Jong Ryeol'ü terk etmesi konusunda Jong Ryeol'ü de suçlayamıyorum. En azından Jong Ryeol'ün bir bebekleri olacağını bilmeyi hak edecek bir adam olduğunu düşünüyorum. Çünkü Jong Ryeol hiçbir zaman kötü adam değil, ününden başı dönmüş bir adam. Dong Baek'in gidişiyle de ne kadar perişan olduğunu ve yıllar boyu üstüne yapışan bir lakaba sahip olduğunu da düşünürsek :( Pil Gu'yu almak istediğini ilk söylerken kurduğu cümle sanki eninde sonunda kötü adam olduğunu söyler gibiydi ama sonra güzel bir ters köşe yaptılar. Yapıcı, çabalayan ve mantıklı bir adamdı ya. Ben nefret edemedim ondan. Kızıyla olan ilişkisi de şirindi. İki tarafın da ufak tefek hataları var. Kimi suçlarsın şimdi? Hiçbirini. Umarım Jong Ryeol da hatalarını anlamış olan karısı Jessica/Sang Mi ile mutlu olur.

Dong Baek'in oğlu Pil Gu'muz bu bebiş de. Kim Kang Hoon'u daha önce pek hatırlamadığım Romance Is A Bonus Book'da ve Hotel Del Luna'da Chan Sung'un çocukluğunu oynarken izledim. Diğer iki dizide karakterlerin küçüklüğünü canlandırdığı için oyunculuğu hakkında yargıya varamadım tabi ki ama bu dizide resmen şov yaptı. O ağlama sahnelerinin güzelliği gerçekçiliği nedir yahu, nasıl ağlattınız bu çocuğu bu kadar? Neredeyse beni de ağlatacağı sahne, babasıyla Seul'e giderken arabada ağladığı sahnedir. Annesinin onun isteyerek gittiğini düşünmesi için çocuk aklıyla annesini tersleyip durması ama sonra gözden kaybolunca ağlamaya başlaması ne kadar da tam bir çocuk tepkisiydi. O yüzden Pil Gu bazen çok olgun bazen ise bu sahnelerdeki gibi tam bir çocuk olabilen bir karakterdi.
Annesi ya da babası olmayan çocuklar çabucak büyürler. Pil Gu'da da bunu gördük. İçine atan, fedakarlıklar yapan ve küçücük yaşıyla annesini korumak isteyen bir çocuktu. Sadece Yong Shik ile ilişkilerinin daha derin işlenmesini isterdim. Şakacıydı, babasının gelmesiydi, gitmesiydi derken o konu üvey evlat gibi kaldı, maç sahnesi dışında Yong Shik'le adam akıllı bir sahnesi olmadı. Oysa ki Joon Gi ile yolda yürürken Yong Shik'in arkadan gelip Pil Gu'yu kaldırdığı sahnenin ilişkileri için başlangıç olabileceğini düşünmüştüm :( Yalnız o maç sahnesi... Biri benim çocuğuma tokat atsa herhalde gözüm döner, Dong Baek nasıl o kadar sakin kaldı şaşkınım.
Bir de Dong Baek ile Seul'de ağlaya ağlaya tartıştıkları sahnede çok haklıydı bence. Ben de Dong Baek'in, Yong Shik ile olan ilişkisi konusunda Pil Gu'yla en baştan konuşması gerektiğini düşünüyorum. Böyle bir ilişkileri vardı çünkü. Ve Pil Gu'ya danışmaması doğru değilse, Pil Gu için kendi hayatını ikinci plana atması da doğru değil. Dengeyi bulmak önemli. Ne der üstad Yoon Hye Jin, "Ebeveynlerin çocukları için yapacakları en iyi şey, kendilerine iyi bakmaktır."
Baştan Dong Baek'e epey kötü davranan, imayla karışık laf çarpan ve sürekli dışlayan bu Ongsan kadınlarının daha sonradan Dong Baek'i kabullenmeleri sürecinde eğlendim. Dong Baek taşınırken bunları bir telaş aldı ya, orada aşırı eğlendim ahshahsha Baştan çok kızdım, sinirlendim bu ekibe ama sonra Şakacı'dan Dong Baek'i korumaya başlamaları öyle şirindi ki. Mahalle gang.

Hyang Mi konusunda çok dertliyim, bana elleşmeyin... Bu kızı bir süre hiç sevmedim. Düşüncesizliği, Dong Baek'in başını da belaya sokması, Dong Baek'in kıza koşulsuz şartsız güvenmesi ama pek de güvenilecek bir şeyi olmaması falan... Ama ben de kitabı kapağına göre yargılamışım. Kızın hikayesini deştikçe altından o kadar üzücü şeyler çıktı ki. O hayırsız kardeşine diyecek hiçbir şeyim yok zaten ama sen niye hala hayatını ona göre yaşıyorsun be Hyang Mi. Ayrıca bu kız niye tam değişmek, iyi bir insan olmak üzereyken öldü ya niye yani niye?? Bu kızın iyi bir insan olarak yaşama şansı yok mu? Bir de maşallah o kadar düşmanı varmış ki, şüpheli listesi kol gibiydi. Ah be Hyang Mi...
Ama Dong Baek ile aynı okulda okuması, Dong Baek'in dışlanan bir diğer arkadaşı olması falan biraz zorlama bir tesadüftü bence, yani yok artık dedim ben. Ha şöyle olsa daha iyi olurdu. Yine aynı hayat hikayesi ama başka bir yerde. Dong Baek'le aynı okulda olması "öeh artık" dedirtti bana.
Son Dam Bi'nin bu dizideki performansıyla Best New Actress (En İyi Yeni Aktris) kategorisinde de ödülü kucakladığını ekleyelim. 

En net olarak Jung Joon Hyung'un (Fairy Kim Bok Joo) yengesi olarak hatırlıyorum bu kadını. Orada çok severek izlemiştim. Burada ise iyi ters köşe oldum, çünkü kızından sadece böbrek istemeye geldiğine çok ikna olmuştum. "Nasıl insansın sen be?" falan diyordum ki kadın cidden yıllarca Dong Baek'i korumuş, kollamış, Şakacı'dan kurtarmış ya az mı? Zeki kadındı, demans hastası rolü yaptı ama biz yemedik, bu numaraları anca safım Dong Baek yer zaten... Dong Baek annesini kaybedecek ve yine hayattan bir sille daha yiyecek diye korkmuştum ama öyle olmadı çok şükür. Bir de annesi geldikten sonra Dong Baek'in de ona arka çıkan birisine sahip olması güzel oldu. Sanki o zamana kadar yapayalnızmış gibiydi. Yong Shik var tabi ama anne bambaşka bir şey. Annesinin son bölümdeki mektubu da mahvetti beni, gözyaşlarım şelale oldu şelale.


Hwang Yong Shik (Kang Ha Neul)

Kang Ha Neul'ın To The Beautiful You'da bir kere izlemiş ve Moon Lovers'a kadar başka bir projesini izlememiştim ne yazık ki. Moon Lovers'taki rolü de malumunuz. Bir neslin travmasıydı resmen... Ama burada izleyince hastası oldum. Kang Ha Neul kesinlikle kibirli, üç kağıtçı ya da babadan zengin rollerin adamı değil. Bu kumaş öyle uymuş ki üstüne! Yok böyle bir şey ya.
Öncelikle Yong Shik benim dizide en sevdiğim karakter oldu. Böyle ağladıkça sarılasım, üzüldükçe "annem üzülme sen." diye ağıt yakasım geldi. O kadar güzel bir karakterdi ki. Kararlı, kafasına koyduğunu yapan, fedakar, korumacı ve duygusal birisi Yong Shik. Şu özelliklerin güzelliğine bakın bir.
Çok küçük yaştan beri adaletsizliğe dayanamayan yapısıyla birkaç suçlu yakalamış. Sonra demişler ki ülkeye hizmete bak, polis yapalım bunu. Yalnız böyle bir şey cidden var mı ya? Kan bağışı gibi şeylerin üniversite kabulünde etkili olduğunu Playful Kiss'te gördük ama bunu da ilk defa duyuyorum. Hiç akademi yüzü görmeden polis olmuş bizim oğlan. Tam bir mahalle delikanlısı. Herkesin tanıdığı, güvendiği insan. Zaten Dong Shik tüm polislerden daha çok avantajlı olduğu konunun bu olduğunu söylüyordu. Mahalleliyi tanımak, zayıf noktalarını, ağızlarından nasıl laf alacağını bilmek.
Yong Shik dizinin karakteri en belirgin, en tahmin edilebilir karakteri ama bu tahmin edilebilirlik kötü bir yan olmaktan daha ziyade keyif veriyor. Çünkü bir olay karşısında ne yapacağı çok tahmin edilebilir. Karakteri sağlam ve istediği şey için son damlasına kadar savaşıyor. Şakacı'yı yakalayacağım dedi ve yakaladı. Bir de davaya çok odaklandığında gözlerinin tabiri caizse dönmesi. O gözlerini her gördüğümde kahkaha attım. Komiserinin ise "Gözlerinin nesi var?" sorusu beni çok eğlendirdi.

"Tamam da niye öyle bakıyorsun?" Hahshahhs harika yapıyor ya yiyeceğim. Yong Shik aynı zamanda oldukça cesur bir insan. Küçük kasabada, herkesin birbirini tanıdığı ve sırf rahat yaşayabilmek için ses çıkarmadığı bir düzen var siyasi çevrede. Yong Shik bunu ilk anda görüyor, Bay No Gyu Tae ile iyi geçinmesi gerekiyor mesela. Çünkü onu kimse sevmese bile sırf gözüne girebilmek ve adamın etinden sütünden faydalanmak için dalkavukluk yapıyorlar, en iyisi sensin diyorlar. Ama Yong Shik bunu yapmıyor. Bırakın baş eğmeyi, bulduğu yerde tartaklıyor ve kaç kere mesleğinin kıyısından dönüyor. Dizide en belirgin karakter değişimini de No Gyu Tae yaptı bu arada ahahahs adam birden melek kesildi. Baştan son derece şerefsiz yazılan bir karakterdi. Daha sonra çocuk gibi ablası, bilmez o, düşünemez moduna girdiler ve hataları olan çocuksu bir adama dönüştü. Onun da düzgün bir insan olmasına sevindim ama nasıl oldu biraz anlamakta zorlandım. Karısının ise dava olayında Dong Baek'i tutması <3 Kadınların göz bebeği Hong Ja Young. Hastaydım kadına.

Benim favori Yong Shik sahnelerim, Dong Baek ona hayatında olup biten kötü bir şeyi anlatırken ya da ağlarken Yong Shik'in de dudak bükmesi, ağlamaya başlaması. Ağlamak olgunluktur, güçlülüktür, her şeyden öte bence bir insanın hala kalbi olduğuna işaret eder bence. O yüzden çok sevdim ağlamalarını, çok tatlı geldi bana. Arkandayım Yong Shik, Yeong Sim'in köpeğine gitmemiş olman önemli değil, ben senden razıyım ahshahshsh

Yong Shik'in annesine Dong Baek konusunda kızdım. Öncelikle onu söyleyeyim. Kendisini hem çok sevdim hem Dong Baek'e olan davranışlarının değişmesine kızdım. Kendi küçük oğluna almayacakken Dong Baek harika, Dong Baek çok iyi, Dong Baek'ime dokunmayın. Ama kendi küçük oğluna almaya gelince mi başkasının çocuğu oldu Pil Gu, yükü olan bir kadın oldu Dong Baek. Hani nerede dostluk? Gitti en son ortalığı karıştırdı, finalde de diyo ki sizi kabul edicem. Teyze erken oldu bu ya dur bir yirmi bölüm daha sürünelim. Bu çifte standartlara gelemiyorum ben. Çok seviyorsan, küçük oğluna da alacaksın. Ne farkın kaldı senin şu kadınlardan? Öyle yani. Finalde Pil Gu'yla sevimli sahneleri kalbimi eritmiş olabilir ama gerçekler bunlar.
Yong Shik ile ilişkileri çok tatlıydı, hem sevgi hem dövüş ahahahah. Annesi Yong Shik'in çok üstüne titriyordu. Ölen kocasının emaneti olarak görmüş, üç oğlunu da aslanlar gibi büyütmüş. Yong Shik de tabiat itibariyle belanın ortasına atlayan bir tip olduğundan kadının derdi büyüktü yani. Yong Shik'in de aslında annesini çok sevmesi ama buna rağmen sevdiği kadından da bir türlü kopamaması çok güzel yansıtıldı. Ne öyle ne böyle olabildi. Tam onluk bir hareketti. Kimseyi kıramadan, üzemeden ama kendini de arka plana atamadan. Yani sonuç olarak Bayan Kwak'a Dong Baek konusunda ve Pil Gu'ya yük demesine kızdım ve içerledim. Ama onun dışında üç çocuğunu kendi başına büyütüp her şeye göğüs germesi, onlar için her şeyi üstlenmesi, bunlar harikaydı yani Bayan Kwak, parti kur, oy verelim canım benim.

Yong Shik'in Dong Baek'le ilişkisi ise çok güzeldi. Yong Shik, Ongsan'a ilk döndüğünde görüyor Dong Baek'i ve ilk görüşte aşık oluyor. İlk görüşte aşk bana da herkes gibi ütopik geliyor. Ancak Yong Shik'i tanıdıkça anlıyoruz ki tam onluk bir hareket. Yong Shik ilk görüşte Dong Baek'ten etkileniyor aslında daha doğrusu, sonra Dong Baek'in sağlam duruşunu gördükçe, gördükçe daha çok aşık oluyor, o zaman bağırıyor işte herkese, "Ben Dong Baek'ten hoşlanıyorum." diye. Dong Baek'in ayakta sapasağlam durmasını isteyen, o ağlayınca birlikte ağlayan, her zaman önceliklerini ona göre ayarlayan ve kararlarını ona göre alan bir adamdı Yong Shik. O kadar saygılıydı ki sevdiği insana karşı. O yüzden bu çok olgun ilişkilerini çok sevdim. Hani bazı ilişkiler olur, tutku çok ön plandadır ama iki taraf birbirini hep kırar, yaralar. Bu ilişkiler duyguların ne kadar yoğun olursa olsun tükendiği ilişkilerdir. Ama Yong Shik ve Dong Baek'in ilişkisi böyle değildi. Birbirlerini destekleyen, eksiklerini tamamlayan ve yaralarını saran bir ilişkiydi. Yong Shik hayatın kötü yanını hiç görmemiş, hiç dışlanmamış, hiç kötü muamele görmemiş bir çocuk. Bu yönden toy bile denebilir ama buna rağmen korkusuzca herkesin karşısına dikilip, sevgisini başı dik şekilde savunabilecek kadar da cesur. Dong Baek ise her ne kadar artık temkinli adımlar atan birisi olsa da kimsenin bu kadar yanında olmamasından dolayı kapılıyor Yong Shik'in bu duruşuna. Mükemmel bir insan değil, hatta Dong Baek'e göre çok hoppa ve toy birisi Yong Shik. Ama sıcacık bir kalbi var ve Dong Baek'in yanında durmaktan asla sıkılmıyor, çekinmiyor. Dong Baek'in yalnızlığını sarıp sarmalıyor bir nevi. Yani bizim yanımızda yöremizde şöyle bir insan olsa ne dert kalır ne tasa gerçekten. Her şeyi öyle coşkulu ki. Kahkahaları, sevinci bile sizi güldürüyor çünkü onun aşırı neşesi bulaşıcı gerçekten. Lütfen Kang Ha Neul hep böyle roller oynasın, adam Hwang Yong Shik olarak sekizinci prens travmamı yok etti, oyunculuğu dert görmesin.

Sadece bir olumsuz yan söyleyeceğim yeri gelmişken ama Kang Ha Neul ve Gong Hyo Jin'in kimyasını pek uyuşturamadım gibi geldi neden bilmiyorum, bir elektrik alamadım. Acaba Yong Shik karakterinin çocuksuluğu ön planda olduğu, Dong Baek ise oldukça olgun olduğu için yaş farkları mı çok belirgin hale geldi bilmiyorum ama aslında yaş farkına çok takılmam. Neden bilmiyorum ama çift olarak birazcık eksik geldiler yani kimyaları ateş etmedi. Tatlış bir çifttiler, çok güzel bir ilişkiye sahiptiler ama bir şeyler eksik gibiydi.

Yukarıda Pil Gu'yla ilgili yorumumda da söyledim, bir kere daha söyleyeyim dizide en eksik olan nokta Pil Gu ve Yong Shik etkileşimiydi bence. Daha çok sahneyi hak ediyorlardı bence.

Genel Yorumum

Son yıllarda bir seri katil sevdası var romcomlarda fark ettiniz mi? Strong Woman Do Bong Soon olsun, My Love from The Stars olsun, son zamanlarda izlediğim You Are My Spring'de de var. Burada da Şakacı vardı, deli. Yani koysunlar yine hobi olarak, koymasınlar demiyoruz ama bu dizide fazla uzadı kaç kovala. Güzel ters köşeye yattık ama yine de son bölümden önce çözülse daha mutlu olurdum bu konu.

Onun dışında küçük bir maruzatım daha var. Son bölümdeki klişe ayrılık neydi ya? Yani son zamanların en başarılı olay örgüsünü izlediğimiz dizide bu ayrılık, "hadi biraz da buna üzülün çünkü konu kalmadı ama toparlarız sonra" ayrılığı değil de neydi? Bu diziye yakıştıramadım bunu. Bunun yerine önce Dong Baek'in Pil Gu ile oturup her şeyi konuşmasını beklerdim. Sonra da Yong Shik'in de olduğu bir toplantı yaparlar, problemlerini hallederler diye düşündüm. Dong Baek'in çocuğu var ve onu düşünmek zorunda hissediyor ancak çocukların en sevmediği şeylerden birisi ebeveynlerin de onlar için kendi hayatlarını ikinci plana atması. Kimse kimsenin sırtına böyle bir minnet yükü yüklememeli. Kendi hayatı da değerli, önemli. O yüzden Dong Baek'in Pil Gu için kendi kararlarını alması gerek ki ileride Pil Gu büyüdüğünde Pil Gu da bağımsız olarak kararlarını alabilsin. O yüzden bu ayrılığı araya sokuşturmak yerine bu şekilde kriz çözülerek atlatılsa daha hoş olurdu diye düşünüyorum.

Şimdi de uzuunca paragraflarla sevdiğim ve dizide çok hoşuma giden şeylerden bahsedeceğim.

İlk ve en genel olarak şunu söyleyeceğim. Dizinin yalnızca bir romantik komedi olmamasını sevdim. Aile yapısı ve ilişkileri, yaşamda karşılaştığımız problemler, toplumsal ilişkiler, ve en önemlisi bir insanın büyüme ve olgunlaşma süreci olmak üzere birçok konuyu ele aldı dizi. Altı doldurulmamış, pırıl pırıl bir aşk hikayesi de izleyebilirdik ama iyi ki izlemedik. Bu kadar farklı yönleri ele alan bir drama olması hoşuma gitti.

Dizinin zaten çok küçük bir kasabada geçmesini çok sevdim. Hatta dizi bitti, annemle izleyelim dediğim filmlerin konularını araştırıyorduk, bir baktık kaydettiğim iki film de Avrupa kırsalında geçiyor. Ben seviyorum böyle filmleri, çekiyor resmen beni. Birisinin tüm eşyalarını toplayıp kırsala gelmesi, yavaş kurulan ve derinleşen dostluklar, muhteşem manzaralar, renkli karakterler falan. Dizi de bu yönden çok sıcacık bir ortam sundu bize. Über zengin insanlar yok, sürekli birbirinin kuyusunu kazan karakterler yok, şirketler ve güç savaşları yok. Muhteşem. Sadece hayatın içinden, gerçekçi karakterler var. 

Dizide en çok sevdiğim şeylerden birisi de, safi kötülük düşünen, sürekli bir hinlik planlayan kötü karakterler yoktu. Sadece hatalar yapan, bu hataları tekrarlayan, ama pişman olan ama olmayan yalnızca insanlar vardı. Bazıları bu hatalara itilen insanlar. Hiç ilgi görmediği bir evde büyüdüğü için ihtiyacı olan ilgiyi sosyal medyadan toplamaya çalışan Jessica. Dışlanarak büyüyen, bir yere ait olamayan, yoksul olduğu için ufak tefek şeyler çalan ve insanlara şantaj yaparak onlardan para toplayan ancak tüm elindeki avucundakini ilgi bile görmediği kardeşine gönderen Hyang Mi. Şöhretten başı dönen ve bir türlü hayatını düzene oturtamadığı için hem sevgilisini hem çocuğunu kaybeden Kang Jong Ryeol ve daha bir çoğu. Hangisi kötü karakter? Hangisi bir başkasının hayatını mahvediyor? Hiçbiri. Çünkü hayat böyle bir yer. Hatalar yapan, ufak tefek kötülükler yapan, ama içinde bir parça iyi yanlar da bulunduran insanlarız. Kimse siyah ya da beyaz değil, hepimiz griyiz. İçimizde her şeyden bir parça taşırız. O yüzden bu karakterlerin de hata yapan ama gerçekten kötü olmayan insanlar olmalarını sevdim.

Karakterler demişken oradan devam edelim. Hepsine ama hepsine derinleştirilmiş yan hikayeler yazmaları hoşuma gitti. No Gyu Tae'nin Hong Ja Young ile nasıl tanıştığını izlemek çok hoşuma gitti mesela. Hyang Mi'nin hikayesini öğrenmeseydik sonsuza dek şantajcı bir imajla kalacaktı gözümüzde. Ama onun da umutsuzca bir ev, bir aile istemesi çok dokunaklıydı. Dong Baek'in annesinin onu neler çektikten sonra bıraktığını izlemek de bakış açımızı değiştirdi. Ama yanlış ama doğru, o kısım kişiye kalmış bir şey. Ama böyle de bir şey var, buradan da bakın der gibi bu hikayelerin bize verilmesi hoşuma gidiyor. Bu tip yan hikayeler, ana hikayeleri de destekliyor.

Finalde herkesin yardımlaşarak ameliyata yardım ettiği sahnede cidden gözlerim doldu. Bunu, yardımlaşmak harikadır temalı bir kamu spotu gibi de işleyebilirlerdi ama o kadar güzel sahneler, arka plan müzikleri ve diyaloglar seçmişler ki gözümden bir damla yaş süzüldü resmen. O sahnede gerçekten çok duygulandım. Yong Shik'in sesi devreye girdiğinde baya baya ağlıyordum. "Mucizeler yoktur. İçimizdeki kahramanların birlikte çalışması yeter. Sessizce biriken bağışlar. İyi insanlar tarafından yapılan küçük iyilikler. Bu sadece yaptığın tüm iyiliklerin sonucu. Sen bir mucize olarak gör."
Dong Baek'in hayalini revize etmelerini de sevdim. Dong Baek birden gökten zembille inmiş gibi kayıp eşya bürosunda çalışmaya başlasaydı eminim o kadar da tatmin olmazdım çünkü bence bu kadar hayatın içinden bir dizide, Dong Baek'in birdenbire hayaline ulaşması çok mantıklı olmazdı. Ama hem bu masum hayalini hem de onu başkalarının kargolarını almak şeklinde revize etmesini çok sevdim. 
Bir de ilk defa bu kadar zaman atlamalı bir son izledik, şaşkınım. Baya Pil Gu kazık kadar olmuş. Yalnız Pil Gu o kadar büyümüş, liglere çıkmış, etmiş. Bizimkiler aynı ahdshahsha Ne bir kırışıklık, yaşlanma, çökme, saç beyazlaması hiç yok maşallah, gençlik iksirini mi buldunuz ahhahdhha. Bir de onların bir kızları olmuş galiba, Hyang Mi'nin gerçek ismini vermişler hatta. O kızı da görsek güzel olurdu hani. Oh, yumuş yumuş mutlu final. Seviyorum böyle açık kapı bırakılmayan finalleri.

Dizinin OST parçalarından çok aklımda kalan ve günlerce aklımda çalan bir parça olmadı o yüzden nispeten zayıf denebilirdi. Ama arka planı destekleyen temiz parçalardı, hepsini buraya ekliciim.

Punch-Like A Heroine Movie
O.WHEN-Loser
John Park-Foolish Love

Soyou-Are You Okay?
Motte & Yong Zoo-You Are My Vitamin
Kim Na Young-At That Time

Onestar-You Are As Pretty As A Flower
(Ateez'in göz bebeği Jongho'muz da bu şarkıyı muhteşem coverlamış, onun performansı için de buraya tık tık)
Kim Feel-When Winter Comes
 
Çok güzel bir diziydi. Arkadaşlık, ilişkiler, her şeye rağmen ayakta kalabilme, aile olabilme gibi pek çok temayı aynı potada eritmişler, arka plana ise harika bir kasaba koymuşlar. Daha ne olsun. Ben eskiden beri pek çok yerde yaşadım. Ancak daha sonra annem ve babamın memleketine yerleştik. Küçük bir yer, herkesin birbirini tanıdığı bir yer. Babamla bir yere giderken yolda herkes selam verirdi, ben de hepsini nereden tanıyor yahu diye düşünürdüm ahhahdha Böyle küçük yerlerde yaşayanlara daha tanıdık gelir bu dizi gibi, Hometown Cha Cha Cha gibi, When The Weather Is Fine gibi hikayeler. Seviyorum merkez. Ne diyebilirim ki.
When The Camellia Blooms'u da çok sevdim, çok severek izledim.

Çok şapşiksiniz ya... Bir de Ha Neul'un alnını daha çok açar mısınız? Şahsi...

E bebek ya bu...

Şu sofrada iki dakika otursam var ya, ne dert kalır ne tasa...

Sen bebiş misin arkadaşım?

Krala bak Pil Gu'yu kurtarmaya geliyor drone almış eline de.

Dizi Yorumu: Something About 1% / Something About 1 Percent

Herkese bolca selam! 
Bugün burada son derece çerezlik, klişe ama sevimli bir romcom olan Something About 1% hakkında konuşiciiz. 

Dizi aslında bir novel uyarlaması. Hatta 2003 yılında da başrollerini Kim Jung Hwa ve Kang Dong Won'un paylaştığı 26 bölümlük bir drama olarak olarak çekilmiş. Ufak tefek değişiklikler de yapılmış. 2003 versiyonu daha büyük prodüksiyonlu planlanmış olmalı. Aradan uzun bir zaman geçince onu da izlemek istiyorum.

Bu versiyon ise 2016 yapımı. Daha kısa ve daha hafif bir yapım. Bazen, böyle yorulduğum ve dolu dolu olan dizileri izlediğimde arkasından cheezy dramaları izlemeyi seviyorum. Just Between Lovers da çok çok sevdiğim ve çok etkilendiğim bir dramaydı. Üzerine daha çok yorulmayacağım, böyle çerezlik bir şey izlemek istedim. Bu dizi de epeydir listemdeydi. Bölümlerin de son bölümler dışında ortalama yarım saat olması da aklımı çeldi. Ha Seok Jin zaten CLOY'da, Ri Jeong Hyeok'un dünyalar iyisi abisi Ri Mu Hyeok'u canlandırarak benim kalbimi çoktan çalmış bir oyuncu. Jeon So Min'i de Running Man'den tanıyoruz artık. Aklıma hiç gelmeyecek bir ikili olsa da, o kadar yakışmışlar ki şaşırdım cidden.

Çok bir şey beklemeden, vakit geçirmelik olduğunu düşünerek izlenirse sevimli, izlerken yormayan, epey çerezlik bir dizi dediğim gibi. Eski dramaları anımsattığı için çok sevdim. İzlediğiniz için pişman olmazsınız, sevimli klişeleriyle yumuş yumuş olur, izlerken eğlenirsiniz. Özellikle finali resmen mutluluk garantisi vererek çekilmiş sanırım. Uzun zamandır hiç bu kadar gülümsememiştim ahaahsjaj

SOMETHING ABOUT 1%
Yönetmen: Kang Cheol Woo
Senarist/Yazar: Hyun Go Woon
Yayıncı: Dramax
Bölüm Sayısı: 16 Bölüm (bir bölüm ortalama 30 dakika)
Yayın Tarihleri: 5 Ekim-24 Kasım 2016

Bir öğretmen olan Kim Da Hyun, okul bahçesinde düştüğünü gördüğü bir yaşlı adama yardım eder ve onu hastaneye götürerek, tüm masrafları üstlenir. Yoksul gibi görünen bu yaşlı adam ülkenin en zengin şirketlerinden olan SH Group Şirketlerinin sahibidir. Da Hyun'un iyiliğinin karşılığını misliyle ödemek isteyen yaşlı adam, vasiyetini yeniden düzenler ve belgeye kibirli ve kaba torunu Lee Jae In'in mirası alabilmesi için tek koşulun Kim Da Hyun ile evlenmesi olduğunu ekler. Bir antlaşmayla birlikte bir ilişkiye başlayan Da Hyun ve Jae In birlikte zaman geçirdikçe birbirlerini yakından tanır ve hoşlanmaya başlarlar. 

Dizinin iki versiyonunun da senaristi ve kitabın yazarı Hyun Go Woon. Yönetmen de 2017 yapımı My Secret Romance dizisinin de yönetmeni. Peki bu ayrıntıyı niye verdim? Çünkü iki dizinin de kadrosunda olan beş kişiyi rahat sayabilirim. Başrol olan Jeon So Min bile MSR'de cameo olarak yer almış. Resmen kadroyu taşımışlar biraz komik. Ama üzücü olan kısım Ha Seok Jin için yazdıkları karakteri direkte My Secret Romance'de Sung Hoon için kullanmaları. Bu kadar benzer çok az karakter gördüm. İki dizi de çok benzer, çerezlik olabilir ama biraz farklılık iyi olurdu. Benim oyum Something About 1%'a kesinlikle.

Kore'nin en etkileyici sese sahip aktörlerini saymamı isteseler, bu adamı ilk üç içinde mutlaka sayarım, narkoz etkisinde bile olsam sayarım. Bakıyorsunuz baby face, bir konuşuyor şok! Muhteşem bir ses gerçekten, umarım boş zamanlarında pilotluk falan yapıyordur. Evet çünkü pilotluk için gereken tek şey ses, pilotaj falan hikaye...
Ha Seok Jin'i çok fazla izleme şansım olmadı ama çok yakışıklı buluyorum kendisini aynı zamanda gözleriyle bakışları cidden çok anlamlı. Bence bir oyuncu için çok avantajlı bir durum çünkü sadece gözleriyle bile oynayabilen oyuncular ekran önünde her zaman fark atıyor. 

Lee Jae In SH Group varisi olan ve şirketin otelinin başkanı. İlk bölümlerde kendi servetini kurmak istediği için çekilip otelin başına geçtiğini söylüyordu. Asıl şirketin varisi olmak istiyor elbet ancak bir rakibi de var, kuzeni Min Tae Ha. Karakter çok başarılı bir iş adamı, aksanlı da olsa ingilizce konuşup iş bağlıyor falan iyi hoş da biraz hırt bir çocuk. Klasik bir eski kdramalardaki zengin erkek tiplemesi. Yıl olmuş 2016, kızı sıkıştırıyor, kendi kafasına eseni yapıyor, kısıtlıyor, işte erkeklerle görüştürmüyor falan ne alaka?? Yani tamam kızın arkadaşının abisi de son bölümlerde saniyede bir kıza yürüyordu o da garip bir tipti ama niye tüm erkekler veto yedi şimdi? Yok işte ehliyet almasına gerek yokmuş, araba süren bir erkek arkadaşının olması yetermiş, mağara soğuk muydu Lee Jae In? Zaten bunlar hiç olmasa da kaba ve kibirli bir tip. Arada iyiliği tutuyor ama genel hatlarda böyle. Yine de Lee Jae In'i bu hale getirenin her şeyin para olduğu ve ilişkilerin rekabet üzerine kurulduğu bir aile olduğunu görebiliyoruz. Karışık bir geçmişi var yani sormayın çünkü ben de anlamadım. Sadece Kanada'daki teyzesi biyolojik annesi, anne dediği kadın da aslında kuzeninin annesi sanırım, beynim yandı daha fazlasını çözeyim derken, vazgeçtim ben de. Siz de bırakın dağınık kalsın...
Neyse ki son zamanlarda Da Hyun'un da etkisiyle daha kibar ve sevimli bir beyefendiye dönüştü. O güzel gözleriyle, sevimli bir gülümsemesi vardı ki sormayın. Mimiklerine düştük yine malsf... 
Ve kesinlikle söylemeliyim ki ilk bölümlerdeki takımlarıyla modayı daha ne kadar katledebilir diye düşündüm ama asıl şirketin yani SH'un başına geçtiğindeki tarzı, saçları, yelekli takımları 10/10'du. Bir kaç korkunç takımı dışında genelde güzel giyindiği söylenebilir ama son bölümlerde muhteşemdi. Yakışıklıya ne yakışmaz diyor ve Lee Jae In'i evetlerle uğurluyoruz.

Işıl ışıl gülümsemesiyle Jeon So Min'i sevmeyen çok az kişi vardır herhalde. Running Man'de boy göstermesiyle de epey tanınırlığı arttı. 
Kim Da Hyun dizide bir ilkokul ya da anaokulu öğretmeni. Tam olarak kademeyi kestiremiyorum. Bekar ve tam zamanlı idol fangörllüğü yapıyor. Allahım yemin ederim geleceğimi gördüm kızda. İleride okuldan gelip idol grup müzik videosu beklemem yok mu? Var tabii ki, kesin gerçekleşir bu senaryo... Mesleğinde de cıvıl cıvıl, öğrencilerine aşık bir öğretmen. Ama ışıl ışıl ya bu nasıl bir mesleğini sevmek, yerim seni de heyecanını da dedirtiyor insana. Bu kızı eğitim bakanı yapsınlar, Kore ertesi sene eğitimde lider ülke olur yani öyle bir aşk. Hatta yetmiyor haftasonları da yetimhanede gönüllü çalışıyor. Yalnız idolüyle arkadaş olmak herkese nasip olur mu bilmem ahshahhs Da Hyun çok sevimli bir karakterdi. Sıcak kanlı, kimseyi üzemeyen kibar birisi. Çok unutkan, telefonunu çantasını sürekli orada burada unutmasıyla ünlü. İlk bölümlerde evden çıkarken alacaklarını yazdığı bir pano vardı ahshahdh Ya bu arada pano demişken, Lee Jae In bu evi tamirata sokmadan önce bu kızın ne güzel bir evi vardı. Bayılmıştım eve. Sonra Lee Jae In bir tamirat yaptı... Ruhsuzluk abidesi bir ev. Ben olsam üç gün ağlardım. Giyimi de aynı evinin eski hali gibi cıvıl cıvıldı, bayyıldım. Aynı zamanda "Yaşının ne olduğu önemli değil, yakışıklıysa oppamdır." felsefesini kutluyor bu alanda başarılarının devamını diliyorum. Fangörllüğümüzün sancağını sen tutuyorsun, yürü be Kim DaDa.

Da Hyun baştan Jae In'i dolandırıcı sanıyor, Jae In ise Da Hyun'u servet avcısı. Zaten Da Hyun, Jae In'in teklifini kabul etmek istemiyor. Defalarca reddediyor. Sonra en sonunda antlaşmayı evliliğe değil altı aylık ilişkiye çeviriyor ve okula yapılacak yardımlarla birlikte kabul ediyor. Kızdaki eğitim öğretim aşkına bakar mısınız? Bunlar bu altı aylık sürede zor zamanlar geçiriyorlar, zavallı bebiş Jae In'in takıntılı manyak eski sevgilisi yüzünden kaçırılıyor bile (yuh demiş olabilirsiniz, ben dedim çünkü) ama eninde sonunda güzel günler güneşli günler dersem inanmayın çünkü ayrılıyorlar. Evet, altı ay bitince ayrı yollara gitme kararı alıyorlar. 
Bir de son bir ekleme, Da Hyun'un evlendikten sonra bile çalışmasını çok sevdim. Çünkü mesleğine bu kadar açık bir insan evlendikten sonra pat diye işi bıraksaydı hiç inandırıcı olmazdı. Sevdim. 

Peki dizi hakkında eleştireceklerim nedir?
Lee Jae In'in hırbo karakterini sevmediğimi belirttim zaten. Da Hyun'u da çok sevsem de bu şekilde sarsak ve iyi kalpli rollerin hep kadınlara biçilmesi biraz canımı sıkıyor aslında. Daha dişli karakterler izlemek istiyorum ama Da Hyun burada çok büyük ölçüde Jae In'in etkisi altında kalan bir karakterdi. Kendi istediklerini söyleyen ve yapan bir karakterdi evet ama Jae In'den çok fazla etkileniyordu karar anlamında. Han Joo Hee olayında da ne güzel affetmeyecek kızı diye seviniyordum, Jae In gelince aman tadımız kaçmasın moduna girip 'affettim' deyiverdi. Bunlar beni sıkıyor artık, melek gibi iyi karakterleri yemiyoruz. Bir de benim dikkatimi pek çekmedi son bölümlerde dertlenmekten ama bir kaç yorum yazısında görünce dikkatimi çekti. Cidden Da Hyun'un son bölümlerde unutkanlığı falan kalmamıştı, ne oldu B12 takviyesi mi yaptınız karaktere ahsjahdhhdhs Eğlendim, geçelim. 

Lee Jae In'in belalısı Han Joo Hee konusu çok uzatılmıştı bence. Kız diziye bir girdi, çıkmak bilmiyor bekle Allah bekle, duruyor hala olduğu yerde. Bir de düzgün dursa neyse, kafasında kırk tilki. Yok Jae In'e sarılam, Da Hyun'u kaçırtam, otele gidem de az boy gösterem, böyle bir tip. 

En sinir olduğum şey ise bu dizide kimse birbiriyle doğru düzgün konuşmuyor. Da Hyun'un en yakın arkadaşı Jae In'i biriyle görüyor, Jae In bir dakikalık açıklama yapamıyor "Kardeşim o." diye. Ya da şu Han Joo Hee, Da Hyun'u kaçırana kadar Jae In bunu adamdan sayıp da ağzının payını veremedi nedense. Dede desen Da Hyun'u çağırıp son bölüme kadar nereden tanıştıklarını söylemiyor, amca ne sorunlara sebep oldun bir bilsen. Hep herkes tabu oynuyor gibi kelime limitiyle konuşuyor yani niye konuşmuyorsunuz niyee?

Sona doğru olan ayrılık da biraz zorlamaydı. Yani ikisi de birbirlerinden hoşlanıyor ama cesur olamıyorlar. Tamam Jae In haklı, Da Hyun'u içine çektiği hayat Da Hyun için çok zorlu olabilecek bir hayat. Hep göz önünde olacağı bir hayat. O yüzden istemiyor ama Da Hyun'un daha cesur olmasını bekliyordum açıkçası. Boşu boşuna yataklara düştü kız. 

Sevdiğim yönlerden bahsedersek ise enn sevdiğim şeyden başlayalım. İkinci kadından yaka silktik ama ikinci erkek yoktu şükür. Ji Su dizimizin minnoşuydu ve Da Hyun'dan fersah fersah küçük olduğu için romantik bir ilişki olmadı aralarında. Bir ara kötü kuzen Min Tae Ha, dizinin ikinci erkeği olacak mı dedim ama hem olay çabucak çözüldü hem de sonradan Tae Ha ile Jae In'in arası düzeldi, bu da bir artı puandı. Niye küsüyorsunuz olum kardeşsiniz siz, diyerek ikisini barıştırmak istemiştim zaten dizi boyunca. Tae Ha ve Hyun Jin ikilisini de sevdim. 

Ha Seok Jin ve Jeon So Min'in kimyası diyorum. Konunun, olay örgüsünün ya da yan hikayelerin çok da derinlikli olmadığı bir diziyi bu kadar izleten şey, ana karakterlerin uyumudur. Kırk yıl düşünsem yan yana getiremeyeceğim bir ikili ama öyle güzel yakışmışlar ki yüzümde güller açtı ikisine baktıkça. Aynı zamanda Jeon So Min, güler yüzlü, kibar, sıcak kanlı öğretmen imajını, Ha Seok Jin ise işkolik, kaba ve kibirli chaebol imajını güzel taşımıştı. İkisi kendi rollerine de güzel uyum sağlamışlar, bunun da faydasını gördük. Yukarıda da dediğim gibi Da Hyun'un evlendikten son işi bırakmaması tam onluk bir hareketti. Jae In'in ise son ana kadar bir işkolik olarak kalması yine tam ondan bekleyeceğimiz şeylerdi. İnanılmaz evrimler geçirmediler. Bu da inandırıcılığı yükselten bir şeydi.

Bir diğer güzel kısım ise dizinin başından sonuna yayılan ilişki içinde duyguların ve değişimlerin çok doğal gerçekleşmesi. Jae In mesela, bir günde melek kesilmedi. Günden güne, Da Hyun ile görüşe görüşe, içindeki bastırdığı o insan gün yüzüne çıktı. Birbirlerinden yavaş yavaş hoşlandılar. İlk bölümlerdeki basit çekimler, dizinin ortalarına doğru hoşlanmaya ve duygulara dönüştü. Bunu böyle dengeli bir biçimde işlemelerini çok sevdim.

Yakın temaslar çok fazlaydı ve bunun da gayet yerinde olduğunu düşünüyorum. İki yetişkin insanın, formalite de olsa bir ilişki içindeyken birbirlerinden etkilenmeleri, birbirlerini öpmeleri, el ele tutuşmaları ve sık sık sarılmaları çok doğal bence. Daha ilişkilerinin başındayken bile birbirlerinden fersah fersah uzak duran çiftler bana hiç inandırıcı gelmiyordu açıkçası. Bunu da sevdim. 

Yan rollerin dengeli olduğunu düşünüyorum. Mini dizilerde işin içine çok yan karakter girince zaman yönetimi yapılması zorlaşıyor ve ana çifte, ana hikayeye pek bir şey kalmıyor. Muhtemelen uzun planlanmış bir dizi olsaydı, Jae In'in ailesinde neler olup bittiğini tam anlamıyla görürdük ama bence bu hali de gayet iyiydi. 

Dizinin ismine gönderme yapan replikleri ve yüzde bir ve yüzde doksan dokuz metaforunu sevdim. Tanışma ihtimali %1 olan bir çifti konu alan dizi ismiyle buna gönderme yapıyordu zaten. Da Hyun'un arkadaşı Hyun Jin, "Diyelim ki 99 iyi özelliği olan biri var. Ancak tek bir özelliği kötü. Ne kadar iyi biri olursa olsun o tek özellik yüzünden ondan nefret etmeye başlarsın. Diğer tarafta 99 kötü, tek iyi özelliği olan biri var. O iyi özelliği dikkatini çekerse işte ona aşık olursun. Çünkü o özellik o kişinin cazibesidir." diyerek harika bir tespit ortaya koymuştu. Dedemiz ise kapanış konuşmasında bazı insanların yüzde birlik benzersizliğinin diğer insanların yüzde birlik şansı olabileceğini fark ettiğini söylemişti. Son noktayı ise "Karşılaşma ihtimalimiz yüzde birdi." diyen Da Hyun'a verdiği cevabıyla Lee Jae In koydu. "Kalan yüzde doksan dokuz ise kaderimiz."

Ay bir de böyle gülümseme garantili final izlemeyeli ne kadar oldu ya? Çoğu şeyin sondan bir önceki bölüm çözülüp finalin yalnızca güzel günler güneşli günler tadında olmasına da bayıldım. O kadar çile çektikten sonra insan bunları görünce mutlu oluyor işte. Hiçbir senarist kavuşturma işini son bölüme bırakmasa, hayat bayram olsa!

OST listesini sevdim. Baby V.O.X'un Yayaya'sından JYP'nin Honey'ine kadar birçok eski parça da vardı. My Secret Romance, sadece oyuncuları değil, birkaç şarkıyı da almış 1%'dan. So Hyun'un Nothing is Easy'si bunlardan birisi. Ama benim en çok duyduğum ve diziye yakıştırdığım iki şarkı Lee Hae In & Baek Seung Heon-I Want You Bad ve Baek Seung Heon-Wait A Minute oldu.

Toparlayacak olursam ben çok sevdim. Oyuncuları birbirine yakıştırdım, rollerine yakıştırdım. Çoğu sahnesinde eğlendim, bünyeye romcom yükledim. Eh, daha ne olsun? Çerezlik bir şeyler arayanlara şiddetle önerilir.

"Bununla birlikte zayıf ve güçsüzlerin arkasında duran, mücadele eden ve acı çekenlere güçlerini ödünç verenler de var. Böyle şeylerin büyük işler olmadığına inanan insanlar. Ve bu insanlar sayesinde bu dünya yaşanabilir halde. Bunu fark ettim. Bir kişinin yüzde birlik benzersizliğinin başka birinin yüzde doksan dokuzluk şansı olabileceğini şimdi anladım. Umarım dünya bu insanlarla dolar. Ben de artık başkalarına geri ödemeyi bilen özel biri olmak istiyorum. Hayatımın yüzde birlik özel şeyini buldum. En içten dileğim... Sizin de o yüzde biri bulmanız."