Merhabalaaar. Bugün geçtiğimiz bahar-yaz aylarının hit dizisini konuşiciiz. Aslında ben buraya genelde izlediğim her diziyi değil, beğendiklerimi ve önerdiklerimi yazıyorum. Kimsenin vebalini almayalım şimdi, "Bu ne biçim diziydi?" diye izlemesinler diye önce kendim kefil oluyorum bir nevi ahahshs
O yüzden bu diziyi de öneriyorum. Ama birkaç değinmek istediğim olumsuzluk da var. Yazayım. Birlikte tartışalım.
Aslında diziye başladığımda ortaları falan gayet iyi gidiyordu çok seve seve izliyordum. Ama sonra özellikle Lee Min Ho ve Kim Go Eun arasındaki durumların çok aceleye getirildiğini fark ettim. Lee Min Ho cephesi okay, o zaten kıza yanıktı da, Kim Go Eun bir bölüm önce itten beter ettin oğlanı gülüm hayırdır? Ve o an aydınlanıp diziyi büyük oranda polis ekibi ve heyecanlı olay akışı için izlediğimi fark etmem bir oldu. Harika ekipti. (Hayır arkadaşlar Woo Do Hwan için seyretmedim ya kim uyduruyor bunları aa.s.s) Açıkçası en hoşuma gitmeyen şey bu oldu.
Demek istediğim şey şu. Kadro şampiyonlar ligi gibi. Bir kere Lee Min Ho var. Ben bu adama öyle herkes gibi çok da ayılıp bayılmıyorum (yaşıtlarımın ilk oppası bu adam ne diyorsunuz siz ahahshs) ama kdrama sektöründe gayet net bir yeri olduğu belli, dizi seçimleri efsane, iyi de bir oyuncu. Benim oyuncu top listemde yer almıyor ama (babababa!) iyi oyuncu yani ona lafım yok.
Kim Go Eun'a ne bayılıyorum, ne sevmiyorum çok nötrüm. Hatta daha çok Cheeze In The Trap'teki olayını unutmaya çalışarak nötr oluyorum ama doğal bir oyuncu. Onun da oyunculuğu iyi, hele ağlaması falan çok başarılı, duyguyu izleyiciye geçiriyor o yüzden nope.
E bir de işin içinde dünyalar yakışıklısı Woo Do Hwan ve benim hafiften Wi Ha Joon'a benzettiğim Kim Kyung Nam vardı. İki gözümün çiçeği GsD Sojin bile vardı. Yan roller desen hepsi ayrı matrak ve özgün insanlardı. (Yalnızlığıyla buluşan amir ve Jangmi benim favorimdi.) Bunu görünce insan üzülüyor işte ABİ ÇOK DAHA İYİSİ OLABİLİRDİ diye yükseliyorum çünkü olabilirdi. Bu kadro daha iyisini yapabilirdi. Yani daha iyisi ne deseniz ona da net bir cevap veremem ama bir şeyler eksik kaldı eminim bundan.
Şimdi bu kadar gömdüm hiç mi sevmedim? Hayır tabi ki, hatta cidden çok sevdim. Sevdiğim ve sevmediğim şeyleri uzuun uzun spoili aşağıda konuşalım.
Yani şimdi konuyu gördünüz. Evet, imkansız ama köpeğiyiz bu tip konuların işte ahahshsh Nerede uzaylısı, tarih öncesinden gelen prensi, kralı, yok meleği, azraili, cini, perisi hepsini böyle ayıla bayıla izliyoruz işte. Hayır paralel evren yok, olsa da kralı bize mi bakardı merak konusu ama işte ağlaya ağlaya izliyoruz ne yapacaksın. Allahtan artık üniversiteyi bitiren bir birey olarak çok etkilenmiyorum, lisede Stars'ı ilk izlediğimde DOO MIN JUUUAAAAN diye ağlıyordum yastıklara sarılarak.
-yazının devamı eser miktarda spoiler içermektedir. KarakterlerLee Gon/Lee Ji Hun (Lee Min Ho)
Kralımızla başlayalım öyleyse. Lee Min Ho yediden yetmişe herkesin sevdiği, kendini kanıtlamış bir oyuncu. Tekrar söylüyorum ben ayılıp bayılmıyorum ama çok güzel yapımlar seçiyor -The Heirs hariç :P- severek takip ediyorum. Bu dizide de oyunculuğu göz doldurdu cidden. Modern zaman kralı rolünü başka kim oynardı deseniz Lee Min Ho kadar yakışacak başka bir isim gelmiyor aklıma. Zaten çok lüks bir görünüşü olduğundan habire chaebol rolü geliyo ya çocuğa ahahahaha Bir de by the way, bana imajı çok temiz geliyor. Yani son günlerdeki oyunculuk skandallarına bakacak olursak ohoo kimler kimler patladı. Tabi emin olamayız kimseden ama Lee Min Ho bu kadar süredir sektörde ve herkes tarafından çok seviliyor, düzenli çalıştığı söyleniyor, kibar bir imajı var yani.
Lee Gon, paralel evrenlerden Kora Krallığı'nın kralı. Benim de kralım olabilir, yarın gel başla (yukarıda ayılıp bayılmıyorum dedim...) Karakteri çok sevimli bir karakterdi. Sözüne sadık, kararlı ve fedakar bir kral olması gerçekten çok etkiledi beni, yürü be Lee Gon. Saray Hanımı Noh'layken de haylazlık yapışı çok şirindi. Çok da espriliydi, benim favorim herkesi idam cezasıyla tehdit etmesi ahahaha. Benim asla sahip olmadığım bir matematik zekası vardı ama yok böyle bir şey yani öyle az buz değil. Ampulü bulmasalar bu bulurdu. Saniye maniye sayıyordu zaman durduğunda. Biz de çarpım tablosunun bi kısmını sayarız yani, boş adam mıyız...
Kore Cumhuriyeti'nde sürekli ceketinin düğmelerini satıyordu ya kıyamam. Ya bir de ben Lee Min Ho'yu daha fazla geleneksel kıyafetle görürdük diye bir yükselmiştim... Adam boylu poslu, hanbok yakışırdı şimdi, sağlık olsun. Krallığın da moderni makbul. Krallık demişken, gittikleri bir dünyada bunun diktatör olması, adamın birinin "Majesteleri!" diye ayağına kapanması ahahshsh Bu paralel evrenler beni cidden çok eğlendirdi.
Romantik yönüne gelirsek, eh be kardeşim. "Bu kapı kapanırsa evrendeki tüm kapıları açıp sana gelirim." ne demek ya? Hayır işin kötüsü, lafta da kalmadı, yaptı yani. Sonra niye kimseyi beğenemiyoruz, çıta niye bu kadar yükseldi? Kim Go Eun'la kimyaları olmadı falan diye bir sürü bir şeyler dönmüştü dizi yayınlanırken, aha da tutmuş daha ne olsun. Tüm sahneleri çok romantikti bence. Özellikle Kim Go Eun'ı kurtardığı sahne muhteşemdi.
Jo Yeong'la aralarındaki ilişkinin de hastasıydık. Mis gibi bromance izledik.
Jeong Tae Eul, Luna ve Diğerleri... (Kim Go Eun)
Tüm paralel evrenleri yazmamı beklemiyorsunuz herhalde, diğerleri işte ahahshha. Kim Go Eun da iyi bir oyuncu, duyguyu cidden iyi hissettiriyor. Kore halkı kendisinin çirkin olduğunu düşünse de ben hiç çirkin bulmuyorum, benim mi gözüm bozuk anlamadım. CITT zamanları birkaç açıklamasını sevmemiştim, ondan nötrüm açıkçası ayılıp bayılmıyorum ama cidden iyi bir oyuncu yani, Sezarın hakkı sezara.
Jeong Tae Eul, Kore Cumhuriyeti'nde bir polis ama teğmen olanından. Acar da bir karakteri var, iyi bir polis, uyanık ve tabi zeki. Çoğu yerde olayları şıp diye kavraması, on beş bölüm boyunca her şeyi reddetmek yerine kendi zekasını kullanarak gerçekleri görmesi beni aşırı mutlu etti. Jeong Tae Eul'ı izlemeyi çok sevdim. Çünkü izlemekten çok sıkıdığımız o bağımlı, korunmaya muhtaç karakterlerden fersah fersah ötedeydi. Sanırım artık senaristler de bu karakterleri yazmayı bıraktı şükür ki. Bağımsız, kendi ayakları üstünde durabilen, güçlü ve gerçekçi bir karakterdi. Maskülen havası da çok yakışmış karakterine, o kadar ki gerçek hayatta da Jeong Tae Eul gibi bir karakteri vardır diye tahmin ediyorum. Tarzını çok sevdim, uzun trençkotları, bol hırkaları ve mom jeanleri tarzının kültleriydi.
Lee Gon ile uyumları süperdi, göz dolduruyorlardı kesinlikle ama yukarıda da yazdığım gibi ilişkileri birden gelişiverdi sanki ilk bölümlerde. Bilmiyorum sadece bana mı öyle geldi. Onun dışında çok yakıştıkları aşikar, sahneleri cidden aralarındaki uyumu hissettirir cinstendi.
Luna'yı bambaşka bir karakter gibi canlandırmasına da saygılarımı sunuyorum gerçekten. Çok başarılıydı. Luna'nın finalde düzgün bir yaşamı olması da beni sevindirdi, ona da üzüldük yani bir yerde.
Jo Yeong/Jo Eun Seob (Woo Do Hwan)
Şimdi üç sayfa boyunca Woo Do Hwan öveceğim, hazır mıyız? (Değilsiniz sonra linç yiyorum ergen diye ajshhhs unutmayacağım bu olayı asssla) Neyse, arkadaşlar Woo Do Hwan'ı Save Me'de de izlemiş birisi olarak, burada daha bir düştüm, düştüm ve çok düştüm. Bir kere oyunculuğu hakkında rüştünü ispatlamadı mı ya. İki ayrı karakteri nasıl bu kadar iyi canlandırabilir? O kadar birbirinden farklı gibilerdi ki Jo Yeong, Jo Eun Seob gibi davrandığında ohaa aynısı falan diyordum ajahaha Zaten aynısı! Bu da böyle bir anımdır. Bir de teknoloji çok ilerlemiş harbiden ya. Bu ikisinin birbirinden farklı iki insan gibi karşılıklı konuşmaları falan çok enteresandı. (Bak yine ikisi dedim...) En güzel sahnelerinden birisi de tanışma sahneleriydi, Eun Seob hooop bayılıyor ajsjajjs Diğeri de Lee Gon'un Yeong yanımda diye millete diklenmesi ama yanındakinin Eun Seob çıkması. Ama bebeğim Jo Yeong adeta bir aslan, bir kaplan, uçarak daldı ortama. Sonra da hayatında bir kere de olsa kralı eziklemesi, rol icabı ama olsun ahahhsh
Onun dışında bebeğim Jo Yeong aksiyon sahnelerinde göz dolduruyordu gerçekten. Zaten bu konuda diğer dizilerinde de muhteşem. Hayranıyım, aşırı.
Jo Yeong kralın sekiz yaşından beri yanında olan Kırılmaz Kılıç unvanlı can yoldaşı. Aynı zamanda yakın koruması. Helal olsun dizi boyunca çelik yelek giydi, işte zeka böyle bir şey arkadaşlar bir de Lee Gon'a bakın, savaş meydanında gömlekle dolaşıyo yiğidim, bu ne güven yav. İnanılmaz ketumluğu, heykel gibi duruşu, tepkisizliği, Lee Gon'a aşırı bağlı oluşu falan çok şirindi. O uzun siyah trençkotuyla bize de az defile yapmadı yiğido hahahhsha Zeki birisiydi. Finalde Myeong Seung Ah ile mutluluğu bulması, tenhalarda menhalarda el ele tutuşmaları da çok şekerdi. Ama daha geniş işlenmesini çok isterdim, bence onlardan da çok sağlam bir yan hikaye çıkabilirdi.
Jo Eun Seob... Bu bebiş de emniyette staj mı yapıyordu, askerlik mi yapıyordu, öyle bir şeyler. Lee Gon'la ikinci bölümden kanki olması olaydı ahahah Çok tatlıydı ya inanılmaz. O aksanlı konuşması (Save Me'den kalmış olabilir :P) sevimli tavırları, Jo Yeong'u görünce "Ben bu kadar yakışıklı mıydım?" deyişi, fedakarlığı ve o sayısız hayalleri. Jo Yeong'la olan veda sahnelerinde cidden gözlerim doldu ya keşke bir kere daha görüşselerdi. Eun Seob da Yeong'u hatırlasa iyi olurdu. Finalde yine Myeong Na Ri ile mutluluğu bulmaları ve Eun Seob'un harika bir işi oluşu, güzel detaylardan birisiydi.
Kang Sin Jae/Kang Hyeon Min (Kim Kyung Nam)
Bebişimin de gülen fotoğrafını koydum çünkü tam bir kader mağduru olduğundan totalde güldüğü sahneler üç saniye falandı dizide. Yani senarist acımamış, vurdukça vurmuş. Kim Kyung Nam ilk kez izlediğim bir oyuncu. Ama kendisini RIABB'da izlediğimiz Wi Ha Joon'a öyle benzettim ki tanıyorum gibi oldu. Gülerken benziyorlar tabi, ciddiyken Kim Kyung Nam'ın daha kemikli ve sert bir yüzü var.
Kang Sin Jae (aslında Hyeon Min) Kore Cumhuriyeti'nde Tae Eul ile aynı birimde çalışan bir polis.
Aslında Kang Sin Jae, Kore Cumhuriyeti'nde mutlu şekilde yaşayan bir çocukken ciddi bir kaza sonucu yıllar boyunca uyutulmuş. Ancak babası, Lee Lim'le karşılaşınca anlaşma yapmış ve diğer dünyadaki Kang Hyeon Min'i bu dünyaya getirip onu Sin Jae yapmışlar. Sin Jae'nin annesinin bundan haberi olmadığı için kadın sen benim mucizemsin falan diyordu. Ama aslında asıl Sin Jae kapalı kapılar ardında, bir bakımevinde hala uyutuluyor. Yani görün çocuğumun halini ismi kendisine ait değil, annelerin biri onu küçük yaşta köprüden atıyordu az daha, diğeri desen çocuğunu polis olmasından utanmadan kumarda milletin ciğerini söküyor, babası zaten mal varlığını kapatıp hapse düşmüş.
Ama yine de Sin Jae bir şekilde çok sağlam karakterli, ilkeli ve düzgün birisi olarak büyümüş. Sevdiği kadına onu sevdiğini hiç söyleyememiş, asabi, sert görünüşlü ve bu görünüşün arkasına sığınan birisi. İkinci karakter normalde ama ben hiçbir ikinci karakteri bu kadar sevmemiştim. Hiçbir yanlış hareketi olmadı ve her zaman doğrularıyla hareket etti. Yeong ona Majesteleri ve Tae Eul birlikte olamaz, dünyaları farklı sen Tae Eul'a açıl dediğinde, aynı dünyada birbirinden daha uzak insanlar var demişti pardon yargı dağıtmıştı, kral bee. Zaten ne kadar ilkeli biri olduğunu, ilk bölümlerde "Bu güzel geleneğin ortadan kalkması ne yazık." demesine rağmen asla rüşvet kabul etmemesinden anlamıştım. Bebişim... Bir de annesine gerçeği anlattığı sahnede, annesinin koşup Sin Jae'ye sarılması ve bu çocuğumu suçlaması çok üzmüştü beni. Neyse ki annesi hemen hatasını anladı, sarıldı ve "Sana da sarılmam gerekirdi. Sen de benim evladımsın." dedi, beni kazandı.
Kang Sin Jae'nin, kazanın engellenmesi akabinde güzelce büyüyüp şirketin başına geçmesi beni çok mutlu etti. Kang Hyeon Min versiyonunun ise Kore Cumhuriyeti'nde olmaması beni üzse de ait olduğu dünyada, Luna ile mutluluğu bulması beni çok sevindirdi, bebeklerim, ağlarım...
Koo Seoryoung/Koo Eun Ah (Jung Eun Chae)
Offf şu karıdan da hiç bahsedesim yok ama... Yani kişisel olarak Jung Eun Chae'nin oyunculuğunu da pek sevmedim. Ağız yapısı biraz yapmacık bir hava katıyor hareketlerine. Bilemedim.
Karakteri de dandikti zaten amaaan. Yani kötü karakter de zaten bunun bi halt olmayacağı o kadar belliydi ki, gerilmedim bile. Yani kraliçe olcam kraliçe olcam falan diyodu da, ben bile olurdum o saraya kraliçe, na bu olmazdı. Zaten bakın Lee Lim şeytandan beş dakika önce doğmuş kötülükte bir insan ama en azından zeki. Hem aptal hem kötü karakter görünce tansiyonum düşüyo benim, aha bu da öyle biriydi işte.
Yani cin olmuş da adam çarpacak bak bak, sen kim köpek abla ya? Başbakan olmuş, kabine bunu indirmeye yer arıyor kendisini seven iki kişi var bakın İKİ (sekreteri ve annesi). Bu da yok kralın elini ayağını bağlarım, yok şunun yoluna taş koyarım, yaparsın bekle. Bu arada o uskumru olayı neydi ya, hiç açıklamadılar. Annesine ne yedin diye sorarsam uskumru de falan dedi, başka bir şey duyunca çığlık attı falan. Hasta mısın bayan ahhhahash Genel olarak manasız bir karakterdi yani. Bir de manpasikjeok'u alcam falan dedi ya kahkaha şelalesi. Lan millet yirmi bölümdür birbirini kırıyo flüt için, sana helvacıoğlu flüt bile düşmez, ikile. Ben kötü karakterin de zekisini severim, öteki türlüsü hiç çekilmiyo diyerek bu kadın hakkında konuşmayı bırakıyorum. Buna çok bile, 16 bölümde beni mutlu ettiği tek an hapis sahnesiydi...
Bunun dışında dediğim gibi Lee Lim kötünün kötüsü, şeytanın akıl hocası bir insandı ama zekiydi, eğlendiriyordu beni böyle sayko sayko gezip insanlara hayatlar teklif edişi. O salaklar da hemen atlıyo teklife, yav bir dur bir düşün dimi, yok.
Myeong Na Ri/Seung Ah da sevdiğim bir karakterdi ama dediğim gibi çok izleyemedik kendilerini. Na Ri'nin The Alley kafesinde çok gözüm kaldı yalnız... Mekan ayrı güzel, yaptığı kahveler ayrı güzeldi keşke gitsem...
Onun dışında polis ekibi falan ayrı bir alemdi çok severek izledim.
Prens Buyeong ölünce de çok üzüldüm ya, zaten adam dizinin en pisi pisine ölen karakteri. K
ral olamayacaktı belliydi, e çoluk çocuk yurtdışında zaten biri hadi hain onu sayma ama aile özlemi, bir de kardeşi tarafından öldürüldü. Yazık oldu adama. Yetmedi, torunu da öldürüldü. Olan Saray Hanımı Noh'a oldu. Heh bir de bu mantıksızdı şimdi aklıma geldi. Lee Lim öldükten sonra, bu adamın da geri gelmesi gerekmiyor muydu acaba? Herkes hayatına geri döndü. Buyeonggun'u göremedim???
Bunlar da benimkiler :)
Sevmediğim şeylerden biraz bahsedecek olursam;
En temeliyle başlayalım, herkesin beyni yandı, bu da ayrı bir dava. Buna sözüm yok, Kim Eun Sook farklı bir şey denemek istemiş çok da güzel olmuş. Hatta diziyi bu kadar aylara yayaa yaya izlemesem daha çok şey anlardım, bundan da eminim. Yani bu olaylar gayet hoşuma gitti ama benim sevmediğim şey şu oldu. Başladığımda hiçbir şey anlamadım... Ciddiyim, dönüp dönüp diziyle ilgili tanıtım yazıları okudum yok, yine anlamadım. Öyle bommmboş dört bölüm falan izledim birazcık bir şeylerin oturması için, size yemin ediyorum ikinci bölümden sonra şöyle bir şey yandı bende "AAAA PARALEL EVRENMİŞ". Bravo, zaman yolculuğu olmadığını anladın, nasıl oldu ya bu? Bu benim bireysel gerizekalılığım da olabilir ama bence bu bir eksikliktir. Bir kere izleyici içine giremediği, anlayamadığı şeye nasıl devam edebilir? Bir arkadaşım yana yakıla ısrar etmese bırakmıştım diziyi, ne olacaktı o zaman? (Kim Eun Sook ağlıyor evinde bu bilgiye.) Bence ilk bölümlerde biraz daha hafif ve anlaşılır başlayabilirdi. Ben de dördüncü bölümde olayları anladıktan sonra diziye tekrar başlamak zorunda kalmazdım :P
O ürün yerleştirmeler! Allahım o ürün yerleştirmeler! Gözümüze soktular hepsini. Yok tavuğu, yok vitamin karışımı, yok likit allığı YETER diye bağıracaktım. Ama o yüzlerine geçirip yüz bakımı yaptıkları alete bi yükseldim, ne o? Al işte ya tuzağa düştüm, adamların amacı buydu zaten... Hadi ben çok sinir olmadım ama ürünleri uzuun uzun övmeleri kimilerini çok sinir etmiş, haklılar abi. Bir ürün neden üç repliği hak etsin ki?
Ya bir de bazı şeyler çok paradokstu. Yani nereye koysam oturtamadım, o anlaşılmayan noktalar beni içten çökertti ahahsha Çok normal, bir şey diyemem kadın bir sürü unsuru bir potada eritmiş ve tamamen bambaşka bir evren yaratmış, elbette mantık hatası olacak. Ama bazı şeyler çok havadaydı ve herkes de başka şeyler anlamış yani. Çoğu şeyi kader diyerek geçiştirdiler ama bakın ben kül yutmam, o flüt ya başka şekilde kırılıp, başka bir dünyaya açılsaydı kapı? O zaman Lee Gon, Tae Eul yerine Tae Ra'yla karşılaşsaydı ya? Hayal ettiniz mi felaketin boyutunu ahahahs
Bir de Goblin'i izlemedim ama insanlar bu çifte o kadar alışmış ki herkes karşılaştırmalara başladı. E benim de gözüm biraz aradı ama yine de erken olduğunu falan düşünmüyorum. Goblin 2016'da yayınlandı, bu insanlar dizimiz unutulsun diye kaç yıl beklesin insaf :P Ama evet gözler Gong Yoo'yu arıyor. Ya bir de Kim Go Eun güzel, Lee Min Ho yakışıklı, yan yana da epey güzel görünüyorlardı. Ama o devasaa devasa aşkın birazı geçti bize gibi hissediyorum yani kdrama tarihinin en büyük aşkları diye bir liste yapılsa, Kral Wang So, Kral Lee Gon'u listeye almaz hani, bu da böyle bir durum ahdhahd
Sevdiğim şeylere gelecek olursak;
Dizinin en sevdiğim ilk şeyi temponun yükselerek gitmesiydi. Evet ilk dört bölüm zerre bir şey anlamıyorsunuz ama o ilk dört bölüm sonrasında taşlar yerine oturuyor. Zaten oraları geçtikten sonra kolay kolay kimsenin bırakabileceğini sanmıyorum. Dizi o andan sonra çekiyor işte içine. Karşılaşmaları, Japonya'nın savaşa gelmesi, Jo'ların tanışması, Kral'ın Eun Seob'u alıp ülkesine gitmesi, Jeong Tae Eul'ın kaçırılması falan derken bunlar hem tansiyonu yüksek tutan hem de dizinin akıcılığına katkı sağlayan şeylerdi, soluksuz izledim. 11. Bölümden sonra tempo hiç düşmedi diyebilirim. Saray Hanımı Noh'un Kore Cumhuriyeti'nden gelmiş oluşu büyük şoktu mesela.
Zaten oyuncu kadrosunu yukarıda da övdüm. Bunun yanı sıra Kim Go Eun ve Lee Min Ho'nun bir çift olarak kimyaları da gerçekten çok tutmuş. Baştan çok oldu bittiye getirilip hızla ilerleyen bir ilişkileri olsa da kimyalarını çok sevdim. Yan yana göz dolduruyorlardı. Ama yine de favori veda sahnem Jo Eun Seob ve Jo Young'unki.
Yan roller süperdi. Lee Gon'u elinde büyüten Saray Hanımı Noh, Prens Buyeong, Jo Yong, Lee Gon'un muhafız ekibi ve her şeye yükselerek cevap veren dazlak kafalı eleman ahahahha Kore'de de polis ekibi, Jo Eun Seob ve Myeong Na Ri yine sevdiğimiz yan roller olarak geçtiler literatüre. Oyuncu kadrosu harikaydı ya herkes canla başla oynamış, belli.
Woo Do Hwan ve Lee Min Ho'nun da bromance'i gözlerimizi şenlendirdi :P Diziden sonra ikisi çok yakın arkadaş olmuşlar, bu da hoş bir detay.
Çok spesifik bir şeye değineceğim ama bu da çok sevdiğim olaylardan biri. Normalde dizilerde bölüm biter. Sonraki bölüm çok az geriden alsa da yine aynı olaydan başlar ve devam eder. Ancak burada bölüm sonunda bir şey oluyor ve bir anda oluyor. Bu nasıl oldu, ne alaka, bu bunu nasıl buldu falan derken sonraki bölüm, diğer dizilerdeki gibi kaldığı yerden başlamıyor. Olayın çok gerisinden alıp aydınlatılmayan ne kadar nokta varsa bir bir ışık tutarak gidiyor ve hatta başka yarıda kesilmiş olayları da işliyor. Bence bu da merak unsurunu hem canlı tutmak hem de tatmin etmek açısından çok mantıklı bir teknikti.
Tekniğe girmişken, çekim tekniklerinden bahsetmeden olmaz. Tam bir görsel şölendi cidden. Zaten çekimler çok başarılı onun dışında da mekanlar, yollar, parklar, bahçeler... Zamanın durduğu anlar da çok profesyonel çekilmişti mesela. Farklı teknikler denemişler. Muhteşemdi cidden harika bir iş çıkarılmış. Bir tek iki dünya arasındaki yeri başarısız buldum. Instada denemeyen üç kişi kaldığımız Aurora-Runaway diye bir filtre var ya ona benziyor aynı ahahshah Çok yapay geldi bilmiyorum ama sanırım iki dünya arasında, varla yok arası, ütopik bir yer olduğundan öyle yapmışlar.
Ve tabi ki en önemlisi olay örgüsü. Yani beynimizi falan yaktı ama 16 bölüm bizi ekrana çiviledi mi çiviledi Kim Eun Sook. Zaten bu kadının her yaptığının hit olmasının bir sebebi var. The Heirs en sevmediğim işi olsa da hitleri genelde kaliteli oluyor. Düşünmüş taşınmış, iki evren yazmış, işin içine de kuantum, fizik, matematik falan karıştırmış. Hele o Lee Gon'un zamanda ilerlemesi, geçmişe gidip değiştirebilmesi, aslında darbe gecesi kendisini kendisinin kurtarmış olması, yok Merlin'in donu yani arkadaşlar. Bir de yine aynı bölümde gelecek Lee Lim ve geçmiş Lee Lim'in birbirine laf sokması ahshahhs Abi adam geçmişiyle bile kavgalı ya. Neyse demem o ki tertemiz beynimiz yandı. İnanın diziyi izlerken oturtamadığım çok şey oldu. Bu kimdi, nereliydi, neden geldi falan diye düşündüm sürekli ama o biraz benim dizinin ortalarına doğru bölümler arasında uzuun aralar vermem. Bireysel salaklığım yani, sen dizinin olay örgüsü oturuyorken niye arayı açıyorsun. Ara vermeye gelmiyor arkadaşlar, yeri gelmişken söyleyeyim. Bazı diziler olur, bir ay sonra açar izlersin, hatırlarsın. Ama bu öyle değil bir haftada her şeyi unuttum, Kral da buna dahil :P Ama yine de hepsi benim suçum değil. Cidden konu genel olarak inanılmaz karışıktı.
Final Bölümü Hakkında: Uzun zamandır izlediğim açık ara en güzel final olduğu için buna ayrı bir başlık açtım. Bakın gömdük belki ama övmesini de biliriz yeri gelince ahahahha Final bölümünün en kötü kısmı Jo Yeong öldü mü ölmedi mi diye gerilmemdi. Aslında bunu Lee Lim geleceğini öldürünce gördük yani, bir şey olduğu yok. Ama güvenemedim yani çünkü yukarıda elli kere yazmış olduğum gibi Jo Yeong benim favori karakterim <3 Bunu böyle süründürdüler de süründürdüler, Jo Yeong'u en son flashback anılarını görürken gördük ve her drama izleyicisi bilir ki bu hayatın film şeridi gibi gözün önünden geçmesidir, karakterin ölüm alametidir... Neyse ki Jo Yeong'uma bir şey olmadı.Lee Lim öldükten sonra tüm geçmişin nasıl değiştiğini bize göstermelerini sevdim. Lee Ji Hun'un ölmemesi (hatta büyüyüp tütütütü maşallah bir denizci olması), Lee Lim'in sevilecek olduğu tek dünya olması, Luna'nın Koo Seoryoung'un annesiyle yaşadığı olay ve hayatının kökten değişmesi, Kang Hyeon Min'in Buyeong ile karşılaşması falan bunları izlemek çok eğlenceliydi. Onun dışında Sin Jae/Hyeon Min'in Kore Cumhuriyeti'nde olmaması beni gerçekten çok üzdü ama en azından Hyeon Min'in Kora Krallığı'nda da aynı şekilde polis olması, hatta Luna'nın da polis olması ve birbirlerine yakın olmaları... Off o kadar duygulandım ki bu kısımda, ikisi için de çok mutlu oldum ya çok. En beğendiğim kısım da Koo Seoryoung'un mapusa düşmesi ahahahhshs Bir de ağladığım yer Jo Yeong'un Jo Eun Seob'u özlemesi ve idare ediyorum demesi, yak yak yak...Lee Gon'un harbiden evrendeki tüm kapıları açması, kral ajhshahsj Bu kısmı izlemeyi de çok sevdim ya tüm paralel evrenleri geziyordu ve Jeong Tae Eul'ı arıyordu ya. Elindeki çiçekler solmuş ahahahha Benim favori Jeong Tae Eul varyasyonum Yılın Sanatçısı ödülünü kazanan Jeong Tae Ra ahahshahs hayran kulübü ismi peki Tae Ra-byte, o kadar dev bir kahkaha attım ki ajhahshahs Ay bir de Jeong Tae Eul'ın hiçbir şeyi unutmamış olmasına o kadar sevindim ki ya. Bana sanki tüm izlediklerimiz boşaymışş gibi hissettiriyor hafıza kaybı zımbırtıları. Çok sinirleniyorum.Yine çok sevdiğim şeylerden birisi Lee Gon ve Tae Eul'ın randevu olarak yılları gezmeleri, var mı ya böyle orijinal date ahahahah Yıllara göre, kopyalarının olmadığı zamanlarda gezdiler tozdular cidden çok isterdim böyle bir şey. Hele Gon'un 94 yılına dönüp Sin Jae'nin kaza geçirmesini bilmeden de olsa engellemesi ve Sin Jae'nin chaebol olarak hayatına devam ediyor olması muhteşem bir detaydı, ne de yakışmış oğluşuma chaebollük ahahahah Yeong'a ve Saray Hanımı Noh'a yakalanmaları ise yorumsuz, o kadar güldüm ki kaslarım ağrıdı finalde.
Beni oldukça tatmin eden bir final oldu açıkçası. Son bölümün son on dakikası kavuşmalarındansa yarım bölüm boyunca güzel sahneler izledik. Üstelik bence tüm zamanlarda date'e çıkmaları da çok hoş bir ayrıntıydı. Hoşuma gitti.
OST listesi güzeldi ama benim için çok sevdiğim bir kaç parça vardı, onları bırakayım aşağı. Ama tüm şarkılar sahneleri desteklerken iyi iş çıkarmıştı bence.
Hwasa-OrbitKim Jong Wan (NELL)-GravityYoungzoo-MazePaul Kim-DreamGummy-My LoveTüm parçalara (enstrümantal olanlar da dahil) göz atmanızı öneririm. Dizinin havasına çok uyan hoş parçalar vardı dediğim gibi.
Son olarak yukarıda da dediğim gibi öneriyorum. Tüm olayları ve karakterleriyle izlemekten çok keyif aldığım bir diziydi. Düşünmeyin, başlayın.
Bu iki insanı aynı kişinin canlandırdığına sizin inanasınız geliyor mu ya?
Bebek Jo Yeong'u gördünüz mu uwu krizi
Off bir kavuşmanız yok muydu ya?
Fotoğraftan sıvı karizma akıyor...
"Hayat bize nasıl bir kapı açarsa açsın... Paylaştığımız anlar bazen bizi üzse bile, yorulmadan sevebilmeyi diliyorum. Böylece, bizi seçen kaderi sevmeye karar verdik. Sadece bugün. Ve sonsuza dek."
Happy Birthday To You, orijinali Kwon Jin Won'a ait dünyalar tatlısı bir şarkı. Dinler dinlemez tepeden tırnağa bir nostalji dünyası sarıyor zaten insanı. Joy versiyonunda altyapıyı biraz daha düzenlemiş ve tınılar arasına zil de koymuşlar ki şarkı daha da güzelleşmiş bu hamleyle, bayılırım zile. 
